Zondag 22 augustus 2010

Eindelijk het is het dan zo ver.

We gaan Helmduiken!

De deelnemers zijn: Jaap Valk, Willem van Leeuwen, Tom Goedhart, Iris Godijn, Eric-Jan Godijn, Gerrie Bant en ik zei de gek (Dimphy).

Iedereen is ruim op tijd aanwezig bij de duikstek het Oostvoornse Meer.

We starten iets later dan wat was gepland (10:00 uur) maar dat mag de pret niet drukken.

Melvin, van beroep brandweerman, heeft aan de waterkant alle attributen uitgestald om de helmduik mogelijk te maken. Voordat we starten krijgen we van Melvin een instructie hoe het een en ander werkt. We leren hoe we kunnen klaren en hoe het pak te ontluchten. Door het hoofd naar rechts achter te bewegen en dan de knop in de helm met je hoofd in te drukken,  ontlucht je de helm en het pak. Er wordt ook uitleg gegeven over de pomp die bediend moet worden door 2 personen.

Jaap wordt als eerste aangekleed. Tijdens het aankleden vertelt Melvin ons hoe het een en ander vastgemaakt moet worden en waarom. Bijvoorbeeld je krijgt een riem om je middel. Die riem dient er voor om te zorgen dat het pak op zijn plaatst blijft zitten. Het pak is een stuk groter dan je lichaam. Als je het water in gaat komt er lucht in je pak en je pak gaat dan verschuiven als je geen riem om hebt. De loodblokken voor en achter zijn er voor om te zorgen dat je lichaam in balans is en de loden schoenen zorgen er voor dat je niet met je voeten omhoog gaat drijven. Verder zit er een kabel aan je helm waar de lucht naar toe gepompt wordt en een kabel waardoor je kunt praten met de persoon die aan wal staat en de koptelefoon op heeft.

Iedereen heeft de helmduik op zijn eigen manier ervaren. De helmduik maken we met begeleiding van 1 of 2 duikers. Dat geeft de mensen die in eerste instantie een beetje onzeker het water in gaan een prettig gevoel mede omdat het zicht deze dag maar maximaal 1 meter was.

Ik zelf was na Jaap en Willem de derde persoon die het water in ging.

Mijn ervaring is dat het in het begin wel een beetje zwaar is als je de loodblokken om krijgt en als daarna de helm opgezet wordt en vastgemaakt wordt met grote bouten. Maar al met al viel het gewicht mij toch heel erg mee. Als je dan voorzichtig het water in loopt en met je voeten voelt waar je ze neerzet merk je dat de schoenen niet zo zwaar meer zijn en als je onder water bent merk je ook niets meer van de rest van het gewicht. Ik ben 2 maal op mijn knieën terecht gekomen omdat ik een te grote stap wilde maken om ergens overheen te stappen. Door even het pak niet te ontluchten kwam ik vanzelf weer overeind en kon ik weer verder wandelen.

Ik heb heel erg genoten van deze duik en vind dat als duiker je dit gewoon een keer meegemaakt moet hebben. Ook de andere die volgden hebben mij verzekerd dat ze de helmduik heel erg leuk vonden en gezegd dat het zeker voor herhaling vatbaar is.

We zijn na afloop nog even wat gaan drinken bij de Stormvogel en zijn daarna op ons gemak naar huis gegaan. Het was weer een gezellige dag met de Potvis leden.

Ik wil bij deze nog even Gerrie, Bert en Ineke bedanken voor het maken van de foto’s op deze dag. Want zij hebben de regen getrotseerd en zijn gewoon doorgegaan met het maken van foto’s zodat er een mooie herinnering is vastgelegd.

Dimphy Vieveen