Carribische Potvissen (oktober 2015)

Carribische Potvissen (door Stijn)   Het is inmiddels december, en de eerste stormen zijn het land gepasseerd. Toch is het niet moeilijk om weer even dat vakantiegevoel terug te krijgen. Even de tijd terugdraaien naar de week van 15 oktober.   Voor mij is 15 oktober meer dan het begin van de vakantie naar Bonaire, mijn duikseizoen 2015 was een lastige. Rug- en knieklachten hebben me veel te vaak aan de wal gehouden. Dus de maanden voor vertrek ga ik in standje ‘survival’, en doe ik er alles aan om zo fit mogelijk op vakantie te gaan. Even niet duiken om de rug extra rust te geven. Op de dag voor vertrek hebben mijn kinderen een BRAINS-evenement : Schaatsen in Zoetermeer. Ouders mogen meedoen… Ik dacht het niet hoor, ga toch niet de dag voor vertrek op m’n gezicht vallen, knie / rug of iets anders blesseren? Aan de rand van de ijsbaan geniet ik van de ijspret van de kids en hoop ik stilletjes dat de kou me niet verkouden gaat maken.   De reis naar Bonaire verloopt gelukkig voorspoedig, dankzij wat problemen met het indelen van de stoelen krijgt iedereen aan boord een gratis entertainmentpakket. Paar filmpjes later sta je dus zo op Bonaire. Daar geeft de Douane een wat meer relaxte indruk dan in NL, en voor we het weten staan we te wachten tot de pick-ups voor komen rijden, waar we deze vakantie van stek naar stek mee kunnen hobbelen.   Slecht slapen doen we allemaal goed die eerste nacht, 04.00 en ik ben wakker, later blijkt dat ik niet de enige was. Jetlag zal ons echter niet stoppen en al snel rijden we vol goede moed naar het verkeerde duikcenter, waar we na het kopen van de verplichte ‘marine-tags’ toch naar onze eigen center vertrekken. In razend tempo worden de formulieren ingevuld en niet veel later duiken we voor het eerst onder in het mooie blauw van Bonaire. Yellow sub is een prima stek voor een check-dive. Even kijken of je hoeveelheid  lood in orde is en vervolgens lekker het rif op en neer zwemmen. Er drijft nog een boei bij een blok waar een 3-tal frogfishes behoren te zitten. Die boei die zien we allemaal, het blok waar het aan vast zit wordt ondersteboven gekeerd, maar de visjes zijn niet te vinden. Het rif zelf is prima, tijdens de duik een beetje stoeien met de camera. Hier had ik nog iets meer tijd in moeten stoppen blijkt snel, bij één van de andere duiken namelijk 2 minuten een film gemaakt van pijlinktvissen, wat achteraf 1 foto bleek te zijn…   We maken diezelfde dag nog een 2e duik en wel bij Oil Slick Leap. Die Leap is niet overdreven, je kan via een trapje het water in maar dat ziet er wat onhandig uit. Bij het aantrekken van de spullen zie ik dat Tom ook al klaar is en besluiten we al snel om samen te duiken. Via een mooie commandosprong van de kant (2,5m ongeveer) het water in. Door de ligging van de stek heb je ook echt een ander rif, kleuriger (ongerepter?) en andere soorten koraal. Een echte aanrader!   Diezelfde avond gaan we met z’n alleen nog even naar het vliegveld om ook het laatste en jongste lid een warm onthaal te geven op Bonaire: BON BINI VIVIAN. Haar eerste(?) tropische duikvakantie is ook begonnen. En weet je, ze kan het duiktempo prima volgen!   De tweede duikdag begint met een duik bij Salt Pier. De Pier zelf is al de moeite waard om eens gezien te hebben, een zeer aparte constructie. Onderwater is het ook genieten. Tussen de pijlers kijk je je ogen uit. 3 soorten Murene’s tijdens 1 duik (allen vrij zwemmend), pijlinktvissen en aan het einde ook nog de eerste schildpadden. Nog even ga ik snorkelen bij de schildpadden, terug naar het strand wil ik te snel en blesseer ik mijn knie. Vanuit de groep krijg een paar pijnstillers, zelf heb ik een stretch-band bij me om het vocht tegen te gaan.   In de dagen die volgen vraag ik mijn buddies om mijn tempo te zwemmen, als ik iets rustiger start dan gaat het steeds beter gedurende de duik. Tussen de ochtend en middag duik gewoon lekker je wetsuit aanhouden, lekker strak om je benen dus geen vochtopbouw. En je verbrand ook niet in de hitte.  In de korte week die we er zitten worden er 14 duiken gemaakt, waarvan 2 nachtduiken.   De eerste nachtduik is bij Hamlets (the Cliff), je kan hier niet verkeerd navigeren. Bij de instap ligt een buis die vanaf Bonaire naar Curaçao gaat, ga je dus linksaf en draai je na 30 minuten om, dan zwem je gewoon terug tot je de buis weer ziet. Paul en ik gaan linksaf, en genieten van de grote muur / rif. Tarpons die in ons licht hun maaltje bij elkaar jagen, en rakelings onder ons door komen. Een aantal anderen gokken op rechts, 12m diep bij zwart koraal zit een zeepaardje. Deze wordt warempel gevonden, later wordt er nog een andere overdag gespot bij Windsock.   Ook Salt Pier wordt nog eens bezocht bij nacht. Minder vissen voor mijn gevoel, maar het koraal stond wel in bloei en dat is gewoon genieten. Samen met Annet spotten we mooie anemonen, krabjes en ander spul.
We pakken gedurende de week stekken langs de hele kust, van White Slave tot en met Karpata. Het went snel hoor, zo met de auto ergens op je gemak heen rijden en dan het water in springen op het moment dat je het beste uit komt. Geen kentering of stroming om rekening mee te houden.   Paul Smit heeft nog een duik georganiseerd bij Front Porch, na een goed voorbereidde briefing en het succesvol afronden van de duik mag hij zich nu 3-ster duiker noemen. Gefeliciteerd Paul!.   Op de laatste dag dat er gedoken wordt doen we Karpata aan, de nachtduik ervoor kon ik al niet goed klaren en nu zit m’n hoofd echt vol. 13 duiken vind ik ook wel prima en ik sla deze over. Natuurlijk wel mee om te genieten langs...